Warme handjes

Het eerste kerstcadeau is hier van onder de machine gerold. Het is er eentje voor mijn grootmoeder, ook wel Moeke genoemd. Mijn grootmoeder is een zeer straffe vrouw van 94 jaar. Ze is nog kerngezond, woont alleen en 's avonds zit ze graag voor den TV. Dit doet ze met een dekentje over haar voeten. Maar daar kan een mens al eens koude handen van krijgen, nietwaar? 

Daarom maakte ik een soort van koker om je handen in te warmen. Ik moest er onmiddellijk aan denken toen ik haar tas zag. Mijn versie is maar een zwak afkooksel hiervan. Maar het is dan ook enkel bedoeld om de handjes te warmen als je voor de buis zit. Ik heb absoluut geen idee wat de officiële benaming hiervan zou kunnen zijn.

Het is heel simpel te maken. Ik nam twee stukken stof van 35 op 40 cm. De buitenstof is een ribfluweel waar ik al eens eerder een kleedje uit maakte. De binnenkant is een heel dikke fleece van bij Pauli's in Leuven. Bij een minder dikke binnenstof zou ik er zeker nog voering tussen steken. 

Aan de zijkanten bevestigde ik rode boordstof. Zo kan de warmte niet ontsnappen. 

Et voilà! Het eerste kerscadeau van het jaar. Ik ben benieuwd of het in de smaak zal vallen.

Die ochtend op de rommelmarkt...

Vandaag trokken wij naar de grootste antiek- en rommelmarkt van de Benelux. 

Waar dan wel? 

In de oudste stad van België. Tongeren, dus!

Niets leuker dan wandelen tussen alle kraampjes en genieten van het ruime 

aanbod uit de tijd van toen. 

Met vele spullen die ik allemaal zo mee naar huis zou nemen...

 

  

We hebben ons toch maar ingehouden. Ons huis staat al zo vol. 

Maar een leuke voormiddag was het wel

Getwijfel en Gezucht

Onderstaand kleedje bezorgt mij kopzorgen. Dat deed het al voor het bestond. Dat zit namelijk zo: Het kleedje was een verplicht nummertje in de naailes vorig jaar. Maar ik zag eigenlijk al dadelijk aan het model dat het niet mijn ding zou zijn. Een vreemde band op de buik, heel veel fronsen in het midden en het model van een ballon. Ik hou van sobere modellen. Niet lang daarna ben ik gestopt met de naailes wegens geen zin meer in verplichte nummertjes. 

Het stofje, een tricootje van bij Pauli's in Leuven werd er wel nog speciaal voor gekocht en volgens het patroon geknipt. Ik was tijdens het kopen van dit stofje duidelijk in een zeer optimistische bui, want zoveel kleur is niet mijn gewoonte.

En toen bleef alles stilliggen. Tot ik besloot om dat kleedje nu toch eens een kans te geven en het in elkaar te steken. Maar het model en ik, dat wil niet lukken. Wel drie keer heb ik de stof in de taille ingenomen. In een poging om van dat ballon-model een getailleerd kleedje te maken. En dat dan nog eens in tricoot wat ik altijd moeilijk naaien vind. Lang leve de overlock om mijn gepruts en de overtollige stof weg te werken. 

En  nog altijd ben ik niet overtuigd. Noch van het model, noch van de stof. Ik mag dan wel een lentetype zijn, zoals ik onlangs leerde, en veel kleuren aankunnen. Ik voel mij niet comfortabel in zoveel bloemenweelde.

Dus besloot ik het aan dé echtgenoot te vragen. Slecht idee, want zijn diplomatisch bedoelde "euhm, het is nogal -speciaal-" deed het kleedje helemaal de das om.

En nu weet ik het dus niet. Aandoen? Of verknippen en er iets voor de kindjes uit naaien? Hebt u ook soms die dilemma's?

Hij is er!

De sint bedoel ik dan.

Mijn dochters zijn nu drie en vijf en gaan helemaal op in het sinterklaasgebeuren. Weken leefden ze er naartoe.

Vandaag arriveerde hij eindelijk in België. 
Eerst kwam hij per boot aan in Antwerpen en dan vaarde hij door naar Aarschot, waar wij wonen. Ja, die Sint die kan dat. 
In Antwerpen hebben ze amper gemerkt dat de goede man eventjes weg was. 

Verlanglijstjes en tekeningen werden overhandigd. Nu maar hopen dat ze braaf genoeg zijn geweest!

Nadien keerde de Sint terug naar Antwerpen. Bart Peeters wachtte op hem.
We hebben voor de zekerheid alvast onze schoen gezet!

Eekhoornrokje

Wij trokken het bos in om eekhoorns te zoeken. Maar helaas hadden wij geen geluk. Of toch, we hadden prachtig weer, we maakten een zalige fietstocht + wandeling en vonden vele soorten paddenstoelen. Maar de eekhoorns, die lieten zich dus niet zien.

Om de teleurstelling bij de dochter wat te verzachten maakte ik daarom een rokje in een zalig stofje met eekhoorntjes op. Een heel mooi stofje, vind ik zelf.

Het werd een plooirokje uit het boek van Madame Zsazsa. Met een gewone rits in de zijkant in plaats van een blinde en met een rek achteraan om het wat in te nemen in de taille. De plooi werd niet doorgestikt.  Het stofje komt van bij Rakketak.

Stiel en Stijl: de buit

Afgelopen weekend was ik op de beurs Stiel en Stijl in Korbeek-lo! Leuk dat het was. Chapeau voor de organisatie!

Deze editie vond plaats in een gerestaureerde hoeve, Loft 130, in Korbeek-lo. Het was puur jeugdsentiment voor mij. Ik woonde tijdens mijn jeugd daar niet zo ver vandaan. En ik heb daar vele jaren paardgereden. Het was meer dan twintig jaar geleden dat ik er nog was geweest. Van de oude stallen bleef niets meer over. Het was onherkenbaar. Maar wel heel mooi gerestaureerd. En een pracht locatie voor een creatieve beurs!

Maar goed, de buit dus: 

Oorbelletjes van Fleurfatale en van bij Annamarieke.

En een leuke koffietas van bij Bo Designs

Het meeste zijn cadeautjes maar een enkel paar oorbelletjes hou ik toch voor mezelf.

Verder volgde ik er ook nog een workshop kleur/stijl/imago bij Nadia Jottard van Ugrow2. Interessant, absoluut! Ik vernam dat er vier types personen zijn: Zomertypes, wintertypes, herfsttypes en lentetypes. Bepaalde kleding past bij een bepaald type. je draagt best zo'n 70% kleding die past bij jouw type en voor de overige 30% moet je leren vreemdgaan (met kleding van een ander type, of wat dacht u). Ik leerde dat ik een lentetype ben. Lentetypes hebben een romantische theatrale stijl en mogen best veel kleuren (uit het juiste lentetype-pallet) mengen. Al dat zwart vanaf nu dus mijn kleerkast uit!

 

Voorraadkast

Gisteren werd een onverwacht dagje vrij van het werk. Dit door de jongste dochter die - voor de zoveelste keer - een oorontsteking heeft en niet naar school kan. Haar buisjes zijn er sinds een paar weken uit en het is alweer zover!

Koorts en oorpijn dus, dat geeft slapeloze nachten. De dag werd  gestart met een suf hoofd en wilde maar niet op gang komen.

Wat bij mij dan meestal helpt is.... opruimen. Er komt dan terug wat orde in dat vermoeide hoofd.    

Eerst waren het de voorraadkasten die een opruimbeurt kregen. Alles zat al wel in dozen maar op de ene of andere manier wordt dat toch altijd opnieuw een rommeltje.

Wij hebben hier ook wel wat voorraad. Een mens moet al eens afwisselen nietwaar?

En de dochter? Die hield zich in stilte bezig tijdens mama haar opruimwoede.