Tricot winterkleedjes

Enkele weken terug trokken we naar Maastricht, naar de markt. En ik kwam terug met verschillende stofjes uit Tricot met hele leuke prints

Beide dochters kregen een nieuw kleedje uit de Ottobre, kids fashion, 04/2013.
Voor de oudste dochter werd het een kleedje met korte mouwen, afgewerkt met gele boordstof en in het midden een stuk geel tricot. Er zitten ook zakjes aan, die werden doorgestikt met een tweelingnaald.

En voor de jongste een kleedje met lange mouwen, afgewerkt met rode boordstof.
De kleedjes zijn ondertussen al enkele weken oud en zeer frequent gedragen. Ik denk dat ik er nog een paar moet maken....

zomerkleedjes

Aan kleedjes geen gebrek deze zomer!! Gelukkig was de zon haast alle dagen van de partij en heb ik twee dochters. Gelegenheid genoeg dus om kleedjes te dragen.

Ik maakte twee kleedjes volgens het Burda 9494 patroon, maar dan in de korte versie en met een paspel ertussen. De stofjes haalde ik op een marktje. Het is een eenvoudig modelletje met een strak bovenstuk en gefronst onder aan de paspel. Achteraan sluit het met een rits.

Daarnaast maakte ik ook nog het kleedje 'Luna' uit het boek van Catharine Deweerdt. Dat is een super leuk boek om kleedjes uit te maken. Heel helder uitgelegd en makkelijk te volgen. De stof was eigenlijk niet zo handig gekozen voor het kleedje wegens een beetje te dun. De zakjes weigeren naar beneden te blijven. Maar niettemin is het één van mijn dochter's favoriete kleedjes. Het kleedje sluit achteraan met knoopjes. 

En tot slot maakte ik een kleedje uit het boek Stof voor durf-het-zelvers. Het kleedje vertrekt van het basisjurkje. Maar het onderstuk kreeg wat meer stof om er een stolplooi in te maken. Er werd eveneens een blauwe paspel ingestoken. Het jurkje sluit achteraan ook met een rits.

2013 is rustig begonnen

Het is hier even rustig geweest. Kerst- en  Nieuwjaarsfestiviteiten, u kent het wel. Kindjes die 's avonds pas laat hun bed in gaan en overdag allerlei leuke dingen willen doen. Kortom, de naaimachine werd even aan de kant geschoven. En ik geef toe, ik ben eigenlijk ook maar een trage blogster en naaister :)

Voor één rokje maakte ik evenwel een uitzondering. Mijn driejarig metekindje verdiende absoluut nog een rokje als cadeautje. En ze was er super blij mee!!

Het werd een rokje uit het boek van Mme ZsaZsa, met een stofje van petit pan.

En voor de rest hebben wij ons vooral geamuseerd met luieren. En eerste schaatspogingen ondernomen! En dit bij zo'n acht à tien graden. Bizar! Om toch iets van wintergevoel te hebben stak ik mijn kinderen in een dikke winterjas, sjaal en muts!

Japans winterkleedje

Ik maakte voor mijn jongste dochter een kleedje uit een boekje van Yoshiko Tsukiori. Ik vind dat een zalig boekje vol simpele stijlvolle modelletjes.

 

Ik wilde een echt warm winterkleedje maken en koos daarom voor onderstaand modelletje:

Ik nam de dikste stof die ik in mijn kast had liggen. Het kleedje gaat langs achter open met drie knoopjes tot aan de taille. De rest van de achterkant is toegestikt. Langs voor was het, volgens het modelletje,  de bedoeling de stof te rimpelen. Daarvoor was mijn stof natuurlijk te dik en daarom koos ik voor een stolplooi. 

Toen het kleedje bijna klaar was besefte ik opeens dat Japanse kinderen natuurlijk kleiner zijn, of toch kleiner dan die van mij en dat een maatje 4 jaar, waarschijnlijk niet zou passen bij mijn 3-jarige. Het kleedje bleek inderdaad te klein. Bij het aantrekken was de taille te smal. Vooral ook omdat de stof helemaal niet mee rekt. Daarom maakte ik een deel van de achterkant terug los en voorzag een vierde knoopje. Nu kan ze er wel zonder problemen in.

En ze is er super content mee. En ik ook. Ik denk dat ik haar kerstoutfit gevonden heb. Of hoe een volledig aangepast en herwerkt patroon toch nog goed uitdraaide!

 

Wij gaan nu genieten van een gezellig samenzijn met de hele familie en wensen u hetzelfde toe.

Prettige feestdagen iedereen

Warme handjes

Het eerste kerstcadeau is hier van onder de machine gerold. Het is er eentje voor mijn grootmoeder, ook wel Moeke genoemd. Mijn grootmoeder is een zeer straffe vrouw van 94 jaar. Ze is nog kerngezond, woont alleen en 's avonds zit ze graag voor den TV. Dit doet ze met een dekentje over haar voeten. Maar daar kan een mens al eens koude handen van krijgen, nietwaar? 

Daarom maakte ik een soort van koker om je handen in te warmen. Ik moest er onmiddellijk aan denken toen ik haar tas zag. Mijn versie is maar een zwak afkooksel hiervan. Maar het is dan ook enkel bedoeld om de handjes te warmen als je voor de buis zit. Ik heb absoluut geen idee wat de officiële benaming hiervan zou kunnen zijn.

Het is heel simpel te maken. Ik nam twee stukken stof van 35 op 40 cm. De buitenstof is een ribfluweel waar ik al eens eerder een kleedje uit maakte. De binnenkant is een heel dikke fleece van bij Pauli's in Leuven. Bij een minder dikke binnenstof zou ik er zeker nog voering tussen steken. 

Aan de zijkanten bevestigde ik rode boordstof. Zo kan de warmte niet ontsnappen. 

Et voilà! Het eerste kerscadeau van het jaar. Ik ben benieuwd of het in de smaak zal vallen.

Getwijfel en Gezucht

Onderstaand kleedje bezorgt mij kopzorgen. Dat deed het al voor het bestond. Dat zit namelijk zo: Het kleedje was een verplicht nummertje in de naailes vorig jaar. Maar ik zag eigenlijk al dadelijk aan het model dat het niet mijn ding zou zijn. Een vreemde band op de buik, heel veel fronsen in het midden en het model van een ballon. Ik hou van sobere modellen. Niet lang daarna ben ik gestopt met de naailes wegens geen zin meer in verplichte nummertjes. 

Het stofje, een tricootje van bij Pauli's in Leuven werd er wel nog speciaal voor gekocht en volgens het patroon geknipt. Ik was tijdens het kopen van dit stofje duidelijk in een zeer optimistische bui, want zoveel kleur is niet mijn gewoonte.

En toen bleef alles stilliggen. Tot ik besloot om dat kleedje nu toch eens een kans te geven en het in elkaar te steken. Maar het model en ik, dat wil niet lukken. Wel drie keer heb ik de stof in de taille ingenomen. In een poging om van dat ballon-model een getailleerd kleedje te maken. En dat dan nog eens in tricoot wat ik altijd moeilijk naaien vind. Lang leve de overlock om mijn gepruts en de overtollige stof weg te werken. 

En  nog altijd ben ik niet overtuigd. Noch van het model, noch van de stof. Ik mag dan wel een lentetype zijn, zoals ik onlangs leerde, en veel kleuren aankunnen. Ik voel mij niet comfortabel in zoveel bloemenweelde.

Dus besloot ik het aan dé echtgenoot te vragen. Slecht idee, want zijn diplomatisch bedoelde "euhm, het is nogal -speciaal-" deed het kleedje helemaal de das om.

En nu weet ik het dus niet. Aandoen? Of verknippen en er iets voor de kindjes uit naaien? Hebt u ook soms die dilemma's?

Eekhoornrokje

Wij trokken het bos in om eekhoorns te zoeken. Maar helaas hadden wij geen geluk. Of toch, we hadden prachtig weer, we maakten een zalige fietstocht + wandeling en vonden vele soorten paddenstoelen. Maar de eekhoorns, die lieten zich dus niet zien.

Om de teleurstelling bij de dochter wat te verzachten maakte ik daarom een rokje in een zalig stofje met eekhoorntjes op. Een heel mooi stofje, vind ik zelf.

Het werd een plooirokje uit het boek van Madame Zsazsa. Met een gewone rits in de zijkant in plaats van een blinde en met een rek achteraan om het wat in te nemen in de taille. De plooi werd niet doorgestikt.  Het stofje komt van bij Rakketak.

Een kolibrie Menina

Kolibries dat zijn mijn favoriete vogels. Ik ben absoluut geen vogelkenner.  Eigenlijk ken ik er zelfs niets van. Maar kolibries die ken ik wel en die vind ik prachtig. Weinige vogels - of misschien geen enkele, ik zou het niet weten- kunnen zo ter plaatse blijven vliegen. En bovendien kunnen ze zelfs achteruit vliegen. Als dat niet straf is! U zal wel een ander werelddeel moeten opzoeken om ze live aan het werk te zien.

Daarom was ik ook zo blij toen ik twee jaar geleden een stofje met kolibries ontdekte. Ik heb niet bijgehouden van wie het stofje was en heb het direct verwerkt in allerhande naaiprojectjes. Omdat ik toen nog geen blog had kon ik u mijn stofje bijna niet meer tonen. 

Maar gelukkig had ik nog net genoeg stof over voor een Menina tas uit het boekje Zo Geknipt van Sanne en Riet. Ik was direct fan van het patroontje van die tas.

Over verjaren en babyjasjes

Verjaren dat moet ook gebeuren en we zijn blij dat we dat elk jaar mogen doen. Dit weekend was het weer zover, 34 herfsten! Dat hebben we gevierd met cadeautjes, etentjes en slingers. 

Maar ik deed ook mezelf een cadeautje voor mijn verjaardag. Dat mag af en toe wel eens. 

Ik kocht voor mezelf het boek 'zo geknipt' van Sanne en Riet. En enkele mooie stofjes van bij Rakketak. Nu kunnen we weer wat verder!!

Het is een geweldig boek om cadeautjes uit te maken. Dus daar zijn we dan maar onmiddellijk mee begonnen. Ik maakte het mooie babyjasje dat ook op de cover van het boek staat. Het jasje wordt echt stap voor stap uitgelegd. Je hoeft de handleiding maar te volgen en klaar is kees. Zalig is dat!

Ik gebruikte een ikea-stofje voor de buitenkant, paspel en een fleece als voering. De drukknoopjes zitten er nog niet op, want ik had geen witte of groene meer. 

Het jasje is een maatje 68 en het valt vrij ruim. Niet voor een pasgeborene dus. Eens kijken welke zomerbaby we hier in de winter blij mee kunnen maken.

To overlock or not?

Ik weet niet of veel mensen die naaien, thuis een overlock hebben? Ik heb daar echt lang over getwijfeld. In de naailes konden wij daar vrij gebruik van maken en ik vond dat toch wel een fantastisch machien. Maar om dat nu thuis te hebben, daar had ik toch mijn twijfels over. Echt nodig is het immers niet. Je kan de naden, zoom, enz .. ook wel zonder afwerken. De prijs deed mij toch ook wel extra twijfelen en tot slot, dat inrijgen. Dat leek me een echte nachtmerrie. Maar zie, na heel lang twijfelen, heb ik er mij toch eentje aangeschaft. Het werd een bernina 700D.

Maar mijn angst voor dat inrijgen was daarmee nog niet weg. Hoe begin je daar in godsnaam aan, de eerste keer? 

Met de handleiding erbij en verschillende keren herbeginnen is het mij dan toch min of meer gelukt. Maar die steek die was toch nog niet hoe het moest. Spanning aanpassen misschien? Drie uur en vele proeflapjes later ben ik gestopt bij een steek die ik min of meer in orde vind. 

En ben ik direct aan een kleedje voor de jongste dochter begonnen. Het werd een snel burda 3026 patroontje in een zacht ribfluweel. Die stof kocht ik ooit eens op de stoffenbeurs en is echt zalig.

De afwerking gebeurde met een zelfgemaakt knoopje achteraan en biais onderaan.  En natuurlijk werden de naden afgewerkt met de overlock. Dat is toch wel Luxe!

En nu nog een plaatsje vinden voor mijn nieuwe machine want met twee op een klein bureautje, dat werkt  niet echt makkelijk.

 

Winterrokjes

De afgelopen week zijn wij hier helemaal in wintermodus overgegaan. Het feit dat snot, hoest en keelpijn hier volop hun intrede hebben gedaan zal daar wel niet vreemd aan zijn.

De zomerkleren worden langzaam opgeborgen. Ja, ik heb een kleine kleerkast en hou niet van rommelige overvolle kasten. Dus moet ik om de zes maanden mijn kleren wisselen. 

Bij het uitpakken van mijn winterkleren viel mijn oog op een winterrok die ik twee jaar geleden maakte in de naailes. Het patroon kregen wij toen van de juf. Het oorspronkelijke patroon had ook nog een grote strik vooraan maar die heb ik wijselijk niet gemaakt. De stof die ik gebruikte liet dat ook niet toe. Het is een lekkere warme ribfluweel die ik enkele jaren terug op de stoffenbeurs kocht.

Afgewerkt met een blinde rits

Door die rok nu terug te zien bedacht ik dat ik daar nog wel ergens een restje stof van moest hebben liggen in mijn stoffenkast. En ja hoor, net genoeg voor een snel rokje voor de oudste dochter. De handleiding van dit rokje komt uit het rokjesboek van Mme ZsaZsa, wat een ideaal boek is voor snelle rokjes.

Het rokje is zonder rits, afgewerkt met boordstof

En nu gaan wij eens samen op stap, in onze rokjes....

Hang de vlaggen uit!

Afgelopen weekend was het hier feest bij ons thuis. Onze oudste dochter werd vijf jaar!!!

Dat werd gevierd met lekkere taart (van de hand van de oma want ik ben niet zo’n bakwonder), veel cadeautjes (een poppenkast met poppen om roodkapje en de wolf te spelen) en natuurlijk een huis dat vol slingers en ballonnen hangt. Ik dacht hiervoor ook eens een leuke vlaggenlijn te naaien. In blogland zijn altijd zo’n prachtige exemplaren te vinden, zoals bijvoorbeeld hier en ik wilde dat ook wel eens maken. 

Maar toen bedacht ik dat ik de dochter hier beter wat meer bij zou betrekken en naaien kan ze nu eenmaal nog niet. Het was toen immers nog zomervakantie en ik zocht wat knutselprojectjes die wel wat namiddagen konden vullen.

De dochter kreeg dus de taak een echte vlaggenlijn te maken voor op haar eigen verjaardagsfeest. En met het nodige enthousiasme en precisie ging zij aan het werk. De dochter is in tegenstelling tot de mama niet van het rap-rap type en werkt alles tot in de puntjes af. Het werd een project van een dikke week en elke dag maakte zij een paar vlaggetjes , met dit als resultaat..

Ze zijn zo mooi dat ze hier nog wel even blijven hangen.

En werd er dan helemaal niets genaaid voor mijn dochter haar verjaardag? Toch wel. rap rap, een kroon. In twintig minuten, all in. Ik bespaar u de details van de afwerking, want daar ging ik nogal in sneltempo door! De stofjes, binnen-en buitenkant zijn van Ikea.

Girls will be girls

Mijn oudste dochter van vijf is een echt meisje-meisje. Iets anders dan rokjes of kleedjes wil ze niet dragen. De gekochte broeken het afgelopen jaar waren dan ook puur verspilling. Gelukkig heb ik nog een andere dochter die wel al eens een broek aan wil.

Afgelopen week ging mijn oudste dochter op turnkamp...  in een rok. Of wat had u gedacht! 

Het liefst dan nog een rok die kan zwieren..

Eén van haar lievelingsrokjes is een stolplooirokje dat ik een tijdje geleden maakte , via haar geweldige handleiding. Het rokje heeft een rits in de zijkant en de plooien werden voor deze versie niet doorgestikt. Het zijn van die rokjes die heerlijk kunnen zwieren!

Zeg nu zelf, in wat zou u het liefst gaan turnen?