Wat ruik ik hier in huis?

WASMIDDEL. Wanneer hier zelf wasmiddel wordt gemaakt ruikt het hele huis naar zeep. Zeg nu zelf, er zijn ergere geuren.  

Vroeger stond mijn hele schap boven de wasmachine vol met allerhande dozen, bussen en sprays. De ene beloofde nog een schonere was dan de andere en sommige hadden zelfs de toverformule ‘drie in één’. Tot ik zes jaar geleden kinderen kreeg en enkel nog wasmiddel van le chat

gebruikte. En de wasverzachter liet ik helemaal achterwege.

Vorig jaar kwam ik al surfend op het net een receptje tegen om zelf wasmiddel te maken.  En sindsdien komt hier geen gekocht wasmiddel meer binnen. Op het internet vind je recepten, filmpjes en blogpost genoeg over hoe je dit precies maakt. Recent verscheen er hierover nog een berichtje bij haar en ook in het boek groeten uit Transitië staat hier iets over geschreven. 

Als basisrecept gebruik is 5 liter water + 80 gram Marseillezeep vlokken (ik gebruik deze van BLAN). Er zijn verschillende manieren om dan te werk te gaan. Maar ik kook eerst ongeveer 1 liter water samen met de zeep in een hele grote kookpot. Als het bedoeld is voor de witte was doe ik er ook zo'n 80 gram soda vlokken bij. Als alles goed vermengd is doe ik er nog vier liter warm water bij. Daarna laat ik de hele kom een paar uur staan tot het is afgekoeld. Ik krijg dan een echte hele dikke pap die ik nog eens heel goed moet losroeren. En vervolgens giet ik alles in de lege flessen wasmiddel die ik heb bewaard. Hierbij doe ik ook nog enkele druppeltjes puur lavendel extract. 

Als wasverzachter gebruik ik gewoon een beetje azijn (blauwe hand) vermengd met enkele druppeltjes lavendel extract. 

En hoe zit het nu met mijn was?

- Krijg ik alle vlekken eruit?

Ja, ik merk eigenlijk amper verschil met vroeger. Ik was meestal op 40° en mijn was is even schoon. Echte vlekken was ik wel even voor met de hand.

- Hoe zit het met de geur (zonder wasverzachter)? 

Als je er geen lavendel bij doet is de was helemaal geurloos. Ik hou wel van lekkere geurtjes maar met die lavendel lukt dat prima.

- Hoe zit het met de geur met azijn als wasverzachter? 

Eens de was droog is riek je helemaal niets meer van de azijn

- Is de was zacht? 

Ik vind van wel. Maar ik gebuikte de laatste vier jaar al sowieso geen wasverzachter meer dus kan niet echt vergelijken. 

- En de wasmachine? 

Die stinkt ook helemaal niet. En één keer in de maand was ik op 90° met soda.

Eigenlijk kan ik gewoon geen redenen meer bedenken waarom je je wasmiddel niet zelf zou maken: het is beter voor het milieu, het is beter voor de huid, het is beter voor de portemonnee, je moet niet met grote pakken wasmiddel sleuren uit de supermarkt en het is leuk om te maken. Doen, zou ik zeggen!!

terug van weggeweest

Het is hier heel lang stil gebleven. Zomaar opeens waren we offline. Eigenlijk was het niet zomaar opeens. Het zat er al een tijdje aan te komen. Alles was hier te druk naar ons aanvoelen. Kindjes, werken, tijd verdoen op de trein van en naar het werk, kindjes, werken ... En dan ook nog wat tijd vinden voor onze hobby's - naaien, fietsen, lopen, yoga, ook nog veel boeken willen lezen, altijd vers en gezond willen eten, vrienden bezoeken - en dan ook nog een blog onderhouden.

En opeens was het op.  Eerst bij de echtgenoot die geveld werd door CMV. Die CMV bleef  maar terugkomen of aanslepen en eigenlijk is de nasleep nog steeds niet verdreven. De wederhelft viel even volledig stil en elke activiteit was plots teveel.  Hierdoor werd het naar mijn gevoel allemaal nog drukker en downsizen was dus de boodschap. Less is more, zoiets in die richting... Ik heb mij daarom maanden rustig gehouden. Mij terug beperkt tot de meest noodzakelijke activiteiten: kindjes, werken en huishouden, en langzaam kwam de energie in huis een beetje terug.... En nu hoop ik dat hij blijft!!
We hebben alvast net, samen als gezin, genoten van een zalige vakantie in de Ardèche: Prachtige streek, prachtig weer, rust, natuur, ... . Meer heeft een mens echt niet nodig.

2013 is rustig begonnen

Het is hier even rustig geweest. Kerst- en  Nieuwjaarsfestiviteiten, u kent het wel. Kindjes die 's avonds pas laat hun bed in gaan en overdag allerlei leuke dingen willen doen. Kortom, de naaimachine werd even aan de kant geschoven. En ik geef toe, ik ben eigenlijk ook maar een trage blogster en naaister :)

Voor één rokje maakte ik evenwel een uitzondering. Mijn driejarig metekindje verdiende absoluut nog een rokje als cadeautje. En ze was er super blij mee!!

Het werd een rokje uit het boek van Mme ZsaZsa, met een stofje van petit pan.

En voor de rest hebben wij ons vooral geamuseerd met luieren. En eerste schaatspogingen ondernomen! En dit bij zo'n acht à tien graden. Bizar! Om toch iets van wintergevoel te hebben stak ik mijn kinderen in een dikke winterjas, sjaal en muts!

Japans winterkleedje

Ik maakte voor mijn jongste dochter een kleedje uit een boekje van Yoshiko Tsukiori. Ik vind dat een zalig boekje vol simpele stijlvolle modelletjes.

 

Ik wilde een echt warm winterkleedje maken en koos daarom voor onderstaand modelletje:

Ik nam de dikste stof die ik in mijn kast had liggen. Het kleedje gaat langs achter open met drie knoopjes tot aan de taille. De rest van de achterkant is toegestikt. Langs voor was het, volgens het modelletje,  de bedoeling de stof te rimpelen. Daarvoor was mijn stof natuurlijk te dik en daarom koos ik voor een stolplooi. 

Toen het kleedje bijna klaar was besefte ik opeens dat Japanse kinderen natuurlijk kleiner zijn, of toch kleiner dan die van mij en dat een maatje 4 jaar, waarschijnlijk niet zou passen bij mijn 3-jarige. Het kleedje bleek inderdaad te klein. Bij het aantrekken was de taille te smal. Vooral ook omdat de stof helemaal niet mee rekt. Daarom maakte ik een deel van de achterkant terug los en voorzag een vierde knoopje. Nu kan ze er wel zonder problemen in.

En ze is er super content mee. En ik ook. Ik denk dat ik haar kerstoutfit gevonden heb. Of hoe een volledig aangepast en herwerkt patroon toch nog goed uitdraaide!

 

Wij gaan nu genieten van een gezellig samenzijn met de hele familie en wensen u hetzelfde toe.

Prettige feestdagen iedereen

kerstboombewoner

Eindelijk is onze kerstboom af. De kindjes hebben er druk aan versierd. Omdat dit onze eerste kerst is met een poes in huis namen wij onze voorzorgen en werd alleen de bovenste helft van onze kerstboom versierd. Die kat zou hier geen kerstballen breken!

Maar helaas, nog geen tien minuten nadat onze boom er stond kreeg hij een nieuwe bewoner. Eentje die er van houdt om alles uit de boom te zwieren, eentje die constant verstrikt raakt in slingers en lichtjes en eentje die de evenwichtsgrenzen van onze boom gevaarlijk aftast!

Bobijntjeshouder

Hoe bewaart u al uw bobijntjes? Ik ben sinds kort in het bezit van een geweldig mooie bobijntjeshouder. Handgemaakt uit het meest prachtige hout. Ik heb al dit schoons wel niet zelf gemaakt. Ik ben niet zo handig met hout. Maar gelukkig is mijn schoonvader dat wel en maakte hij deze voor mij speciaal op maat.

Kijkt u eens mee hoe schoon ik nu alles kan opbergen. Hij hangt zeer handig, net boven mijn naaimachine. 

Hij hangt een beetje schuin zodat de klosjes er niet afvallen. En ook de spoeltjes kunnen er nog net bij. Hij is zelfs -voorlopig toch nog- op kleur gesorteerd.
(En let u vooral niet op de vuile muur want ik beloof het u, als ik ooit eens veel tijd heb ga ik hem overschilderen- ooit! )

Warme handjes

Het eerste kerstcadeau is hier van onder de machine gerold. Het is er eentje voor mijn grootmoeder, ook wel Moeke genoemd. Mijn grootmoeder is een zeer straffe vrouw van 94 jaar. Ze is nog kerngezond, woont alleen en 's avonds zit ze graag voor den TV. Dit doet ze met een dekentje over haar voeten. Maar daar kan een mens al eens koude handen van krijgen, nietwaar? 

Daarom maakte ik een soort van koker om je handen in te warmen. Ik moest er onmiddellijk aan denken toen ik haar tas zag. Mijn versie is maar een zwak afkooksel hiervan. Maar het is dan ook enkel bedoeld om de handjes te warmen als je voor de buis zit. Ik heb absoluut geen idee wat de officiële benaming hiervan zou kunnen zijn.

Het is heel simpel te maken. Ik nam twee stukken stof van 35 op 40 cm. De buitenstof is een ribfluweel waar ik al eens eerder een kleedje uit maakte. De binnenkant is een heel dikke fleece van bij Pauli's in Leuven. Bij een minder dikke binnenstof zou ik er zeker nog voering tussen steken. 

Aan de zijkanten bevestigde ik rode boordstof. Zo kan de warmte niet ontsnappen. 

Et voilà! Het eerste kerscadeau van het jaar. Ik ben benieuwd of het in de smaak zal vallen.